substance noun
/ ˈsʌbstəns /
পদাৰ্থ
/ pódaarthó /
Meanings
1
the real physical matter of which a person or thing consists
প্ৰকৃত ভৌতিক পদাৰ্থ যাৰ দ্বাৰা কোনো ব্যক্তি বা বস্তু গঠিত
"The white substance on the floor was flour."
"মজিয়াত বগা পদাৰ্থটো আছিল আটা।"