beguile v.t.

/ bəˈɡīl /
Meanings
1
charm or enchant (someone), sometimes in a deceptive way
মোহিত কৰ্, ছলনা কৰ্, প্ৰতাৰণা কৰ্, ঠগ্
"She was beguiled by his beauty."
"তেওঁৰ সৌন্দৰ্য্যৰ দ্বাৰা তাই মোহিত হৈছিল ।"