abeyance n.
/ əˈbāəns /
~
/ ~ /
Meanings
1
a state of temporary disuse or suspension
সাময়িক স্থগন বা নিলম্বন
"Matters were held in abeyance for further inquiries."
"অতিৰিক্ত তদন্তৰ বাবে বিষয়বোৰ সাময়িকভাৱে স্থগিত ৰখা হৈছিল ।"